काठमाडौं, जेठ ११ । फिफा विश्वकप २०२६ अन्तर्गत समूह ‘आई’ यसपटक अनुभव, भावनात्मक पुनरागमन र प्रतिस्पर्धात्मक शक्तिहरूको रोचक मिश्रणका रूपमा प्रस्तुत भएको छ । यस समूहमा युरोपेली महाशक्ति फ्रान्स, अफ्रिकी च्याम्पियन सेनेगल, दशकौँपछि विश्वकपमा फर्किएको इराक र स्टार स्ट्राइकर एर्लिङ हालान्डको नेतृत्वमा पुनरागमन गरेको नर्वे रहेका छन् । समूहको शीर्ष स्थानका लागि फ्रान्सलाई स्पष्ट दाबेदार मानिए पनि दोस्रो स्थानको दौड सेनेगल र नर्वेबीच निकै रोमाञ्चक हुने अपेक्षा गरिएको छ ।
फ्रान्स
फ्रान्स यस विश्वकपमा सबैभन्दा सन्तुलित र गहिरो खेलाडी संरचना भएको टोलीका रूपमा आएको छ । प्रशिक्षक डिडिए डेसच्याम्प्सका लागि यो अन्तिम विश्वकप हुने भएकाले टोलीमा विशेष प्रेरणा देखिन्छ । किलियन एम्बाप्पे, ओस्मान डेम्बेले, माइकल ओलिसे र डेजिरे डुएजस्ता आक्रमणकारी खेलाडीहरूको उपस्थितिले फ्रान्सलाई आक्रमणमा अत्यन्तै खतरनाक बनाएको छ ।
टोलीले प्रयोग गर्ने ४-२-३-१ प्रणालीमा एम्बाप्पे स्वतन्त्र भूमिकामा खेल्ने भएकाले विपक्षी रक्षापंक्तिका लागि उनलाई नियन्त्रण गर्नु चुनौतीपूर्ण हुन्छ । मार्चमा ब्राजिलमाथि २–१ को जितले फ्रान्सको तयारी र प्रतिस्पर्धात्मक क्षमता स्पष्ट देखाएको छ ।
फ्रान्सको विश्वकप इतिहास पनि निकै सफल रहेको छ । यस टोलीले सन् १९९८ र २०१८ मा उपाधि जितेको थियो भने २०२२ मा उपविजेता बनेको थियो ।
सेनेगल
सेनेगल अफ्रिकाको सबैभन्दा सशक्त टोलीमध्ये एकका रूपमा विश्वकपमा सहभागी भएको छ । अफ्रिका कप अफ नेसन्सको विवादास्पद फाइनलपछि टोली अझ बढी एकीकृत र भावनात्मक रूपमा बलियो बनेको मानिन्छ । कप्तान साडियो माने सम्भवतः आफ्नो अन्तिम ठूलो अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगिता खेलिरहेका छन्, जसले टोलीलाई अतिरिक्त ऊर्जा प्रदान गरेको छ ।
आक्रमणमा निकोलस ज्याक्सन, इलिमान एनडियाये र इस्माइला सार जस्ता खेलाडीहरूले गति र आक्रामकता थपेका छन् भने रक्षापंक्तिमा कालिडु कुलिबाली र गोलरक्षक एडुआर्ड मेन्डी टोलीका मुख्य आधारस्तम्भ हुन् । सेनेगलको लक्ष्य कम्तीमा क्वार्टरफाइनलभन्दा माथि पुग्नु रहेको छ, जसमा उनीहरूको इतिहास २००२ को क्वार्टरफाइनलसम्म सीमित छ ।
इराक
इराकको यसपटकको विश्वकप यात्रा अत्यन्तै भावनात्मक र ऐतिहासिक मानिएको छ । सन् १९८६ पछि पहिलो पटक विश्वकपमा प्रवेश गरेको टोलीले लामो समयको राजनीतिक, आर्थिक र भौगोलिक चुनौती पार गर्दै यो उपलब्धि हासिल गरेको हो ।
प्रशिक्षक ग्राहम अर्नोल्डले टोलीलाई अनुशासित संरचनामा तयार गरेका छन्, जसमा ४-५-१ वा ४-४-२ प्रणाली मुख्य आधार बनेको छ । रक्षात्मक संगठनलाई प्राथमिकता दिइएको इराकी टोलीमा अली अल हमादी र आयमेन हुसेन मुख्य आक्रमण हतियार हुन् भने जिदान इक्बाललाई सिर्जनात्मक खेल निर्माणको जिम्मेवारी दिइएको छ ।
इराकको मुख्य लक्ष्य समूह चरणमै ठूलो अपसेट सिर्जना गर्नु र विश्वकपमा आफ्नो उपस्थितिलाई ऐतिहासिक बनाउनु हो । यसअघि इराकको उत्कृष्ट प्रदर्शन सन् १९८६ मा समूह चरणसम्म मात्र सीमित थियो ।
नर्वे
२८ वर्षपछि विश्वकपमा पुनरागमन गरेको नर्वे यसपटक अत्यन्त उत्साहित टोलीका रूपमा देखिएको छ । एर्लिङ हालान्ड र मार्टिन ओडेगार्डको जोडीले टोलीलाई आक्रमणमा विश्वस्तरीय बनाएको छ ।
छनोट चरणमा नर्वेले ८ खेलमा ८ जित निकाल्दै ३७ गोल गरेको थियो, जसले उनीहरूको आक्रामक क्षमता स्पष्ट देखाउँछ । प्रशिक्षक स्टाले सोलबाकेनले ४-३-३ प्रणालीमा हालान्डलाई केन्द्रमा राख्दै टोली निर्माण गरेका छन् ।
यदि हालान्ड आफ्नो उत्कृष्ट लयमा फर्किन सके भने नर्वेले सेनेगलसँग दोस्रो स्थानका लागि कडा प्रतिस्पर्धा गर्न सक्ने विश्लेषण गरिएको छ । नर्वेको विश्वकप इतिहासमा सन् १९३८ र १९९८ मा अन्तिम १६ सम्म पुगेको प्रदर्शन नै अहिलेसम्मको उत्कृष्ट नतिजा हो ।
सम्बन्धित खवर
